Murchison

Woensdag 6 augustus 

 

We gaan een game drive doen, dus heel vroeg op. Daarvoor moeten we de ferry nemen, de Paraa Ferry, om over de Victoria Nile te geraken. Om 7 uur is de eerste boot en er kunnen maar 8 auto’s op. 

We hebben pech want als we er aankomen staan er al 8 auto’s te wachten, wij zijn dus de negenste! Maar we hebben tijd en ondertussen zien we al nijlpaarden in de rivier en een mooie zonsopgang! En na 20 minuten zijn wij ook over. Een hele belevenis zo’n ferry. 

Aan de andere kant van de rivier is Murchison veel opener en meer veel vlaktes. Murchison heeft prachtige landschappen met de Victoria Nile op de voorgrond en Lake Albert erachter. Heel de voormiddag rijden we rond en zien we hartebeest, buffels, olifanten, jackals, giraf, zelfs hyena! En grote kuddes Ugandan Cob. 

Dan nemen we terug de ferry, terwijl we wachten zien we weer nijlpaarden in de rivier. Na de middag willen we een boottour maken op de Victoria Nile. 

We stappen aan boord van zo een toeristenboot, er zijn nog 2 mensen. We wachten er komt niemand meer. Als we maar met 4 blijven hebben we wel heel de boot voor onszelf! Ze laden nog een grote frigobox vol bier. Dus we denken dat de boot wel zal gaan vertrekken. Een paar minuten later vertellen ze dat we een andere boot gaan nemen, omdat er te weinig volk is. Dus we verhuizen naar een kleinere boot, met frigobox en al. Ja, nu gaan we wel vertrekken. 

We varen naar de overkant van de rivier, waar er nog volk opstapt. De kleine boot is goed vol nu. We vertrekken terug.... terug naar de overkant van waar we vertrokken zijn! Als we daar zijn wordt er ons vertelt dat we terug naar de eerste (grote) boot moeten! Terug verhuizen, frigobox gaat ook weer mee natuurlijk! 

We kunnen niet meer volgen maar dat is afrikaanse logica. De gidse op de boot zegt;”Nu heb je thuis iets te vertellen!” Ze heeft gelijk, kunnen we dan nu vertrekken? Wat een gedoe om eens met een bootje te varen. Eindelijk vertrekken we dan toch. Tijdens onze boottour zien we veel hippo’s, ook krokodillen en veel verschillende vogels. 

En dan zien we de grote Murchison Falls! Wat een gedonder! Een grote waterval die naar beneden stort, al het water moet door een ‘engte’ van 8 meter. Daardoor wordt het zo spectaculair. 

De afrikaanse tijd gaat precies zo snel, want het is weeral tijd om te douchen en te eten. S’avonds als het donker is, zit ik voor ons huisje te genieten. 

Opeens wandelt er een familie warthogs voorbij op zoek naar eten. Er is er een hele grote bij en die komt mijn richting uit! Eventjes snel naar binnen tot hij weg is, hij wil precies mee naar binnen komen!

Murchison Falls

Dinsdag 5 augustus

 

Vandaag begint onze rondreis. 

Vroeg op dus! Tijdens het ontbijt arriveert onze driver en gids, goed op tijd dus. We hebben een lange rit voor de boeg. We rijden door Kampala waar het enorm druk is. 

Maar er is altijd wel wat te zien onderweg. Na Kampala wordt het minder druk en bijna geen auto’s meer op de weg. We rijden regelmatig door een dorpje of stad. We kijken onze ogen uit! Langs de kant van de weg zie je vanalles! Bij de beenhouwer zie je grote stukken vlees hangen. 

Vele mensen met gele jerrycans, die gele jerrycans zie je bijna overal in Afrika denk ik. Langs de kant van de baan zie we allemaal stalletjes waar ze vanalles verkopen; fruit, groenten, kleding, meubels. Het is een rit vol met nieuwe indrukken. 

Onderweg stoppen we aan een tankstation voor een plaspauze, een gat in de grond, dat valt niet mee. S’middags stoppen we aan het New Court View Hotel in Masindi. We eten er kip met rijst en een biertje erbij. 

Dan verder naar Murchison Falls. Hoe je je weg hier kan vinden is me een raadsel, (zonder gps weliswaar). Er zijn geen richtingaanwijzers, geen verkeersborden die je laten weten of je op de goeie weg zit of hoeveel kilometer je nog moet doen. Geen baannummers. Niets! 

Normaal rijden wij altijd op kaart en nooit op gps, maar dat zou hier toch niet lukken. Als we aan de ingang zijn van Murchison is het toch nog een eind rijden naar de “Top of the falls”. 

We staan boven aan de waterval en krijgen fijne waterdruppels over ons lijf. Het is een warme dag geweest dus dit komt goed van pas. Het is een serieus gedonder van het water dat naar beneden stort. 

Nu verder naar het Red Chilli Camp. We krijgen een stenen chalet met kleine zithoek, 2 slaapkamers en een grote badkamer. Heel eenvoudig maar meer hebben we niet nodig. Eerst een douche, dan nog wat eten en een drankje. 

We eten beef stew met pasta, niet slecht.

Maybe we can change the world together?

Maandag 4 augustus 

 

Veel te vroeg wakker! 

Ik ben nog moe, maar we zijn wel in Uganda! Dus niet hier om in ons bed te liggen hé! 

Het ontbijt valt hier ook al goed mee, spanish omelet. Eerst geld halen want we hebben nog geen Ugandese Shillings. We halen het maximum af, 400000 Shilling (115 €), allemaal in briefjes van 10000! Wat een pak geld! 

Dan wat inkopen doen voor onze tour door Uganda. Daarna wandelen we naar Lake Victoria. Mensen spreken ons aan en kinderen wuiven naar ons. Een koppeltje komt naar ons toe en vraagt van waar we zijn. Ze stellen hun voor ; Jimmy en Jaklin. Ze willen onze vrienden zijn en we moeten bij hen eens thee komen drinken. Jimmy vertelt dat in Uganda voedsel geen probleem is maar wel de huisvesting. Mensen hebben geen goede huisjes. Daarop heeft hij iets bedacht; prefabhuisjes. 

Hij wil de wereld veranderen en vraagt :”Maybe we can change the world together?” Hij geeft ons zijn adres, een echt adres is het niet. We moeten maar aan de bodadriver (brommertaxi) vragen waar het is, die weten het wel. We moeten zeker bij hem langskomen. 

We wandelen terug naar het Sunset Motel. Een vermoeiend tochtje want het is altijd bergop nu. Twee bodadrivers vragen of ze ons ergens naartoe kunnen brengen. Gaan we het eens wagen? We spreken een prijs af (2€) en stappen achterop de brommer. Oei oei, ik vraag om niet te snel te rijden. Maar ze brengen ons toch heelhuids terug. Wat een zot zicht twee witten achterop de brommer! 

S’avonds gaan we naar het strand en zetten ons op het terras bij “Gorettis”. We genieten van het uitzicht op het meer.

Uganda

 

Uganda? 

Wat ga je daar doen? 

Beestjes kijken! 

We landen s’nachts op Entebbe airport na een lange maar goede vlucht. We vlogen met Turkish Airlines en dat is goed meegevallen! 

Eerst een visa formulier invullen, 50 dollar betalen en we kunnen binnen. Onze chauffeur David staat er al. Het is pikkedonker op de baan en we zien dus niet veel, maar het is wel heel rustig hier. 

Na 10 minuutjes komen we aan bij Sunset Motel. We checken in en drinken nog iets en dan slapen! Nog een paar uurtjes slapen.

Que Sera

 

Zondag 27 april 

Het is alweer onze laatste dag hier en we krijgen al heimwee, hoe kan dat? We willen niet weg, we willen hier blijven! We nemen afscheid van Els en Cornel en rijden richting luchthaven, nog zo’n 150 km. Onderweg genieten we van de laatste kilometers. We stoppen bij ‘Que Sera’ aan de R25, een bikers ontmoetingsplaats. We hebben nog afgesproken met Debra en Marc, mensen die we vroeger hebben leren kennen. Het is leuk om hen terug te zien en we drinken een paar glazen samen. Maar nu is het echt tijd en rijden we verder naar de luchthaven en dan naar huis....(word vervolgd!)

Loskop Dam Nature Reserve

Zaterdag 26 april

 

S’morgens een goed ontbijt, ik krijg alles niet op maar is wel heel lekker! 

We rijden naar Loskop Dam Nature Reserve om onze laatste dieren te spotten. De natuur is er heel mooi en we spotten ook wel wat dieren. Na de middag willen we nog naar de winkel om iets te halen maar alle winkels zijn dicht. 

Blijkbaar zijn alle winkels hier al dicht vanaf zaterdagmiddag! We rijden terug naar de Geusthouse en besluiten om de rest van de dag te rusten.

Payday

 

Vrijdag 25 april 

We vertrekken uit Hoedspruit en doen een stuk van de Panoramaroute. 

Wat is het hier toch mooi! We gaan ook nog even naar de 3 rondavels kijken en kopen wat souveniertjes, eerst afbieden natuurlijk, maar waarschijnlijk betalen we toch nog teveel! 

Daarna stoppen we bij ‘Emmies Kombuis’ voor een kleine hap. De eigenaresse vindt het ongelooflijk dat wij haar verstaan, wij praten gewoon nederlands en zij zuid afrikaans. We rijden verder naar Groblersdal. Het is een hele mooie weg buiten een stuk waar wel wat mijnen zijn en veel vrachtwagens. 

Onderweg in Burgerspoort willen we tanken. Het valt ons op dat het er zo druk is. Heel veel mensen op de straat. Aan het tankstation moeten we lang aanschuiven. Na de tankbeurt op zoek naar een ATM. Maar aan alle ATM’s die we tegen komen staat een lange rij, vreemd. Maar ik heb niet veel zin om zo lang aan te schuiven. Aan een winkel stoppen we en we vragen aan de winkeleigenaar of er nog ATM’s zijn. En hoe komt het toch dat er overal zo’n lange rijen staan? Ha, zegt de man, het is de 25ste, en dan is het ‘payday’! Mensen hebben hun loon gekregen, dus vandaag en morgen heel druk aan de ATM’s. 

We rijden dan maar verder. Onderweg mooie landschappen maar soms ook wel heel slechte weg, veel potholes, en ook veel vrachtwagens. We overnachten in ‘Lion’s Guesthouse’ in Groblersdal voor 2 nachten. 

De gastvrouw Els is belgische en haar man Cornel zuid afrikaan. Dus we babbelen wat af, natuurlijk ook over Zuid Afrika.

 S’avonds maken ze een heerlijke braai (bbq). Dit is een goed adresje om te onthouden. Als we ooit terug deze kant uitkomen komen we zeker terug naar hier!

Hoedspruit

 

Donderdag 24 april 

We hebben een afspraak bij een immokantoor om enkele huizen te gaan bekijken. 

We denken er aan om misschien hier iets te kopen. Maar eerst op ontdekking uit, zien wat we kunnen krijgen. Het eerste heeft een heel mooi uitzicht en ziet er wel goed uit. 

Maar als we naar het tweede gaan kijken dan valt onze mond open! Prachtig gewoon! Prachtige locatie aan de rivier met zwembad en heel mooi huis! Het is een grote beslissing maar we overwegen het. 

Daarna gaan we nog naar een grote baobab kijken waar we jaren terug ook al waren. De boom is helemaal in elkaar gestort door zijn eigen gewicht. Dan nog langs Jessica de Hippo, een wereldberoemd nijlpaard. Tonie ontvangt ons en vertelt dat hij ze had gevonden na een overstroming. 

We mogen ze eten geven en strelen maar daar ben ik toch niet zo gerust in. 

S’avonds gaan we terug lekkker eten bij ‘Casa La Pasta’. Wim neemt T-Bone en ik Hake (vis) met veel groentjes, lekkerrrrrrrrr!

Naar Hoedspruit

Woensdag 23 april 

 

Als we s’morgens vertrekken rijden we nog tot 3 uur rond in Krugerpark. 

We verlaten Kruger via Orpen Gate. Dan naar Hoedspruit. Het is hier mooi groen, we staan er versteld van. We checken in bij ‘Mist of Gold’ voor 3 nachten. 

De eigenaar raad ons een restaurant aan. 

S’avonds eten we bij ‘Casa La Pala’. Wim neemt ossobuco en ik inktvis met gambas. Het eten is overheerlijk! 

Het is zo lekker dat we gewoon besluiten van morgen terug te komen!

Krugerpark ... No scrambled eggs, only fried eggs!

Dinsdag 22 april 

 

Al om 6 uur op! En een beetje later al in de auto om dieren te spotten. 

We rijden eerst langs een rivier waar we nijlpaarden zien. We denken altijd dat we weinig dieren zien maar ik heb nu een lijstje gemaakt van wat we allemaal zien en dat is heel wat! In een andere restcamp ‘Satara’ gaan we ontbijten. 

Wim vraagt fried eggs en ik scrambled eggs. Even later komt de dienster terug en zegt tegen mij dat er geen scrambled eggs zijn alleen maar fried eggs! Euh? Een ei is toch een ei? Dit kan alleen maar in afrika gebeuren! 

Op de terugweg naar Olifantscamp komen we de 2 duitse meisjes terug tegen van in Pilanes! Ze zeggen dat we even de safarijeep moeten volgen want die gaat een hyenacub aanwijzen. Dus we volgen. Och de hyena baby is echt zo lief! Het ligt aan de kant van de weg, als je het niet weet rijd je er zo voorbij, zo onopvallend. De hyenacub staat op en wandelt tussen de 2 auto’s, overal aan ruiken en likken. 

We nemen terug afscheid van de duitse meisjes en rijden verder naar Olifants. We gaan onze was doen en dan willen we een ‘night drive’ doen. Als we de night drive willen boeken aan de receptie zegt de jongen doodleuk ‘is fully booked!’ 

Nee hé, dat konden ze gisteren niet zeggen! We hadden ons er zo op verheugd. We zijn wat teleurgesteld maar we zetten ons op het terras en het uitzicht maakt veel goed!