Het meer van Jablanica

 

Smorgens gaan we terug naar de Old City. 

Nu gaan we wat verder wandelen. Nu zien we alles overdag. Mostar is echt de moeite, prachtig! Ik ben blij dat we toch naar hier zijn gekomen, ondanks de hitte. 

Op een terras met uitzicht op de bekende brug drinken we een fris drankje en rusten we wat uit. 

Later op de middag rijden we naar het meer van Jablanica. De weg ernaartoe loopt langs de rivier de Neretva. Een helder blauwe rivier, wat een mooie natuur! De felle blauwe kleur van de rivier en het meer onstaat eigenlijk door de ondergrond dat karst is. Een lichtgekleurd, bijna wit gesteente. 

Je vind dit ook terug in Kroatië en Montenegro.

Aan het meer genieten we op een terrasje. Er varen zelfgemaakte houten vlotten met daaronder olievaten om te blijven drijven.

S’avonds gaan we weer lekker en goedkoop eten in Mostar.

Mostar

 

In Mostar even zoeken naar ons ‘Pansion’. Ik vraag aan de bakerin die op straat zit of ze misschien dit adres weet. 

Nee ze weet het niet en raad een ander pansion aan! Oei de bakerin die reklame maakt voor een pension. Uiteindelijk vinden we het wel. We worden vriendelijk ontvangen door de gastheer. Hij rijdt onze auto naar beneden om vlak voor het pansion te staan. 

We gaan naar onze kamer kijken en het blijkt dat deze op de 4^de verdieping is, zonder lift en ook zonder balkon! Ik had toch kamer met balkon gereserveerd! Ik zeg hem dat ik altijd kamer met balkon reserveer. Hij begint te twijfelen en uiteindelijk krijgen we een kamer op de 1^ste verdieping met balkon. Stel je voor dat je alle dagen die trappen moet doen, een paar keer per dag en dat in 40 graden!

We springen het kleine zwembad in want het is hier zoooo warm! We doen wat onnozel met 2 italiaans kinderen.

Na de douche wandelen we naar de Old Town om de brug te zien. Na wat foto’s van de brug beneden aan de rivier wandelen we de Old Town binnen. Het lijkt alsof we de geschiedenis binnenwandelen! We denken ook aan het wrede verleden, maar het is hier echt de moeite! Mooi!!

We gaan nog iets eten in een "sjiek" restaurant en we betalen 15 euro voor eten en drank!

 

Naar Bosnië

 

We ontbijten om 8 uur en laden alles in om te vertrekken naar Mostar, Bosnië. 

We nemen afscheid van onze lieve gastvrouw, misschien komen we hier nog terug! We rijden langs de mooie kustweg. Aan de eerste grens Kroatië – Bosnië mogen we bijna zo doorrijden. We gaan hier tanken want het is hier goedkoper. Dan terug grens Bosnië – Kroatië, zo doorrijden. We verlaten nu de kustweg om het binnenland in te rijden. Terug aan de grens Kroatië – Bosnië. Hier moeten we langer aanschuiven. Een lange file voor ons en het is hier zo warm. Eindelijk in Bosnië.

We zijn nieuwsgierig naar het avontuur dat ons te wachten staat. Oderweg stoppen we in een groot dorp om geld af te halen. Het zijn hier Bosnische Marken en dat hebben we nog niet. Nu we geld hebben gaan we onderweg iets drinken. 

Voor 2 consumaties betalen we 1.75 € (2.50BAM)! Wat goedkoop! Dat valt al heel goed mee. 

We rijden weer verder richting Kravice Falls, in Studenci. We verwachten niet dat het daar druk gaat zijn omdat we onderweg ook niet veel verkeer hebben gezien. Maar daar aangekomen valt het tegen! Er staan bussen! We parkeren en lopen naar beneden. Er is enorm veel volk, het is ook zondag. 

Bosniërs zoeken ook maar verkoeling en hier kan je zwemmen met een prachtig decor! De watervallen zijn echt de moeite maar het is hier veel te vol. We drinken iets en staan weer versteld hoe goedkoop het is, zeker deze locatie.

Spijtig dat er zo veel mensen zijn. Als we willen doorrijden zien we nog altijd volk toekomen!

Verder naar Mostar. Onderweg stoppen we om iets te eten. Ik bestel kipfilet met fritjes en Wim Cevapi (worstjes). Nog wat drank erbij en we moeten 11 euro betalen!

Old Town Dubrovnik

 

Het belooft weer een warme, zeg maar hete dag te worden! 

S’morgens om half 8 een tas koffie en richting Dubrovnik ‘Old Town’. Onderweg moet Wim natuurlijk nog hier en daar stoppen om een foto te maken. We hebben een tip gekregen van iemand dat in ons pansion logeert. We moeten parkeren aan de haven waar de cruise schepen liggen, parkeren is hier veel goedkoper. En dan een bus (nr 8) nemen naar ‘Exit Cable Car’, bus is 12 kuna per rit. Dan sta je bovenaan Old Town en zie je de muren en kan je de trapen af lopen. Een goede tip, want die trappen hadden we in de warmte toch misschien niet gedaan.

Old Town Dubrovnik is echt wel de moeite! Spijtig dat er zoveel volk is! We krijgen wat honger en gaan op een terras zitten en we bestellen iets. Wim krijgt eitjes met spek en ik een grote pistolet met salami, kaas, sla, tomaat, ham,... De prijzen vallen hier nog goed mee voor zo’n toeristisch stadje! Ik denk dat Antwerpen veel duurder is!

Rond 6 uur gaan we lekker zwemmen aan het baaitje in Orasac. Er is meer volk, maar het is dan ook zaterdag en kroaten gaan dan ook naar de zee. Wim probeert de zonsondergang te fotograferen. En dan gaan we terug eten in bar Hawai, omdat het er vorige keer zo lekker was! Het is er ook druk! We moeten even wachten op een tafel. Maar het is het wachten meer dan waard!

Morgen richting Mostar.

 

 

Otok Korcula

 

Volgende dag vroeg op. 

We gaan een rit maken naar het eiland Korcula. We rijden eerst naar Ston. Onderweg gaan we naar de winkel voor brood en kaas en paprikasalami. Even later vinden we een leuke picknickplek en eten we ons broodje op. Aen picknick met een geweldig uitzicht op zee en eilandjes! We rijden tot in Orebic. Daar gaan we de ferry nemen. Er staat al een hele rij aan te schuiven en onze moed zakt al wat. Zeker in deze warmte. We gaan toch een ticket halen en aanschuiven. Het gaat toch goed vooruit en we mogen de ferry op met de auto. Een kleine overtocht van 12 minuten naar het eiland Korcula. Vanop de boot heb je een mooi zicht op het vasteland. Dorpjes met hun kerk en daarachter de bergen. We gaan niet naar Korcula-stad maar maken een rit over het eiland zelf. We vinden een verlaten baaitje waar we iets drinken en ook nog aan de praat geraken met een ... belg!

Op Korcula zijn er veel wijngaarden. Overal staan borden om wijn te proeven en te kopen. We zouden graag proeven maar we moeten nog rijden in een ‘vreemd’ land. Ook veel olijfbomen hier, dus ook olijfolie wordt hier gemaakt.

Weer wat verder stoppen we om de kleine honger te stillen. We nemen 1 pizza voor ons 2. Niet omdat we gierig zijn maar dit word veel gedaan en zo een grote honger hebben we niet.

We nemen terug de car ferry waar we nu bijna niet moeten wachten.

S’avonds eten we in ons ‘pansion Moretic’. De gastvrouw heeft lekker eten klaargemaakt maar veel te veel! Nog wat na praten met andere gasten en dan tijd om te gaan slapen.

Rondje Kroatie, Bosnie, Montenegro en Albanie

 

Kroatië, Dubrovnik

Om 8 uur vertrokken met de auto naar Dusseldorf. Daar aangekomen parkeren we onze auto op een parking dicht bij de luchthaven. Onze auto blijft hier staan voor 15 dagen.

De vlieger op en op 2 uur staan we in Dubrovnik! Dan nog onze huurauto en we kunnen vertrekken. Maar... we zitten nu wel in een zuiders land en alles gebeurd veel langzamer! 

We keuren “onze auto” en zien dat de reserveband plat is, probleem! De man van het verhuurkantoortje springt in “onze auto” en zegt dat hij snel zal terug zijn. Daar staan we dan. Maar inderdaad, een kwartiertje later is hij terug en we hebben een andere reserveband! We kunnen vertrekken.

Op naar ons eerste adresje. Onderweg genieten we al van de mooie natuur en gaan we er al ene drinken. Een terras vlak aan de zee, super! 

We komen aan bij Pansion Moretic in Orasac. We worden er heel hortelijk ontvangen, echt heel lieve mensen! 

S’avonds gaan we naar het kleine strandje genieten van de zonsondergang. En dan gaan eten bij bar Hawai, een echte aanrader! Vlak aan zee, de zee klotst onder het terras. 

Ik bestel gegrilde inktvis en Wim een kotelet. Goh! Die inktvis smelt gewoon op men tong! En zo lekker! Dat heb ik weer gemist sé. Nu nog een douchke en bedje in.

Lac Rose

 

Onze valiezen staan klaar en om half 3 komt Moussa ons halen. Voor we naar de luchthaven rijden willen we nog even langs Lac Rose. We nemen afscheid van Dominique en haar kindjes. Doet toch wel een beetje raar... maar we gaan zeker contact houden en misschien nog wel eens terugkomen??? Lac Rose is een zoutmeer. Het water lijkt rose te zijn al naargelang het moment van de dag. Dit komt door de hoge zoutconcentratie, de aanwezigheid van rode plankton en de lichtinval. Iedereen mag hier vrij aan zoutwinning doen. Ieder heeft zijn eigen zoutberg met daarop een bordje met zijn naam. Aan het meer aangekomen worden we natuurlijk weeral lastig gevallen door verkopers en gidsen. Een vrouw die juwelen verkoopt blijft ons maar achtervolgen. 

We houden het hier al snel voor bekeken en rijden verder naar een restaurant om toch nog iets te eten voor we de vlieger opgaan. De eigenaar van het restaurant is een zwitser. We vragen of we eventueel met euro’s mogen betalen want we hebben bijna geen CFA meer. Ja dat is ok. We nemen alle drie kip. Het smaakt heerlijk! Daarna nog even in de zon genieten van een glaasje wijn en een bier, voor Moussa cola. 

Dan op weg naar de luchthaven. Moussa zet ons af aan de luchthaven en we nemen afscheid. Op de luchthaven doen we een lange broek aan en nog wat kleren want in Belgie zal het koud zijn. Een man komt vragen of hij onze sandalen krijgt want die hebben we dan toch niet meer nodig? Dan terug door de controle met foto en vingerafdruk! 

Aan een bar drinken we nog een flag en kopen een flesje water. Nu zijn onze CFA’s wel op. In Madrid moeten we overstappen. Als we van de vlieger komen staan er 2 agenten klaar voor een pascontrole. Een dertigtal mensen worden opzij gezet voor een verdere controle. Het is heel confronterend dat dit alleen maar zwarte mensen zijn, de witte mogen allemaal zo door. Dan komen we bij security en moet onze handbagage door een scanner. Een vrouw van de security brult in het spaans dat we onze schoenen moeten uitdoen. Maar niemand verstaat haar en ze blijft maar brullen. Amai wat een onvriendelijke mensen hier, ze lopen maar tegen iedereen te brullen. Ik moet mijn handbagage opendoen. Het flesje water zit er nog in. Het verschrikkelijke mens van een security neemt het eruit en gooit het heel arrogant in de vuilbak. Wij staan er een beetje ongelovig naar te kijken. En ze doet teken van; wat ga jij tegen mij doen? In Madrid overstappen is toch geen lachertje met deze spaans brullende arrogante security.

Sine Saloum

 

Het is tijd om naar de Sine Saloum te gaan. 

Onze vakantie begint te korten en dit moeten we toch zeker doen. We vertrekken vroeg want het is toch een eindje rijden. Sine Saloum is een natuurgebied. Het gebied is een delta, waar 2 rivieren samenkomen; de Sine en de Saloum. Er zijn mangroven en verschillende soorten zoetwatervissen. In Sine Saloum overwinteren veel trekvogels uit Europa. In Ndangane nemen we een pirogue. 

Eerst natuurlijk wat gaan tanken voor de boot. Terwijl we wachten zien we hoe enkele mannen een koe in een pirogue proberen te krijgen. De pirogues zijn allemaal met felle kleuren beschilderd. We varen voorbij een pirogue bomvol mensen, het is een pirogue ‘collectif’, lokale vervoer over het water. We zien pelikanen, ijsvogels en reigers en ook springende vissen! 

Het is heel heet en ik hou men blouse met lange mouwen aan tegen het verbranden. Onze schipper plukt enkele oesters van de mangrove. Moussa opent ze en laat ons proeven. Dan meren we aan bij een eilandje. Als we uitstappen zakken we tot aan onze enkels in de modder. Na enkele meters wordt het terug droog zand. Op onze blote voeten gaan we verder. Wat een rust en stilte hier. Er grazen wat koeien. Terug even door de modder de boot in. Na wat verder varen meren we terug aan bij een eiland: Mar Lodj. We gaan iets drinken in het campement Nouvelle Vague. Amai wat is het hier warm, een fris biertje zal deugd doen. Het is hier stil en idyllisch. Misschien wel een aanrader om langer te blijven. Misschien voor een volgende keer? We varen terug naar Ndangane en nemen afscheid van onze schipper. 

 Als we terugrijden met de auto neemt Moussa een andere weg. Niet langs de geasfalteerde baan maar door de bush, zandwegen dus. Droge landschappen met palmbomen en baobabs. Onder een grote mangoboom schuilen koeien tegen de zon. Af en toe komen we een dorpje tegen, enkele hutten bij elkaar. Ezels en geiten grazen van het dorre gras. Grote termietenheuvels, wat een werk! Oranje zandwegen tussen de dorre vlaktes. 

 

Als we door een dorp rijden houden een hele hoop kinderen met bezem ons tegen. Ze gaan in groep voor de auto staan. ‘Wij vegen de straten en vragen een kleine bijdrage om door te mogen!’ Hahaha nieuwe vorm van tol, péage? 

 

Dan stoppen we bij een hele grote dikke baobab. Hij is hol vanbinnen, langs een kleine opening kan je erin. Het zou de grootse baobab van Senegal zijn met een omtrek van 32 meter. Rond de boom zitten mensen souveniertjes te verkopen. Of we niks willen kopen?? 

 

We rijden verder en dan stoppen we bij enkele hutjes van een Sérères familie. Ze zitten met zen allen onder een boom op de grond. Een grote pot staat te pruttelen op een vuurtje. Normaal is het de bedoeling dat je iets meebrengt van voeding, rijst ofzo. Maar we wisten dit niet op voorhand en hebben niets bij. 

 

Deze mensen hebben niet veel maar wel een groot stuk grond. Zij hopen deze grond ooit te verkopen, het is dicht aan de zee gelegen, en zo rijk te worden. We zijn in de late namiddag terug in Saly. We nemen nog een douche en gaan daarna eten bij Treizeguy aan het strand. Op het strand zie je allemaal mannen fitnessen. Lopen, pompen, springen. Ze zijn hier blijkbaar wel met hun uiterlijk bezig! Spijtig.... 

Alweer de laatste dag van onze vakantie. S’morgens maken we nog een wandeling langs het strand, nog wat schelpjes verzamelen als herinnering. Nog de nodige praatjes met verkopers. Hey! Ken je mij niet meer? Euh? Je hebt bij mij eens iets gekocht! Euh? Ze lijken ook allemaal zo op elkaar hé! Dan gaan we nog wat inkopen doen. We willen sigaretten kopen die kosten hier 0.75 € per pakje, dus de nodige voorraad inslaan voor in België. 

We stappen een boutique binnen en vragen sigaretten. De man heeft maar 1 slof. Hij wil ook nog wel graag op de foto en ik moet er natuurlijk bij komen staan. Er zitten ook enkele talibé in de winkel naar de tv te kijken. Zij willen natuurlijk ook wel op de foto! Nog even langs andere boutiques om sigaretten te vinden. We zien ook nog een soort van vuilophaaldienst. Enkele kinderen komen met paard en kar aan de deur en nemen het afval mee. Het wordt zelfs een beetje gesorteerd! Er hangen zakken aan de kar waar het glas of plastik in wordt gegooid! 

 

We stappen een restaurant binnen om iets te drinken. Wim neemt pastis en ik een wijntje. Terwijl we daar zitten brengen 3 mannen een varken binnen. Het schreeuwt verschrikkelijk. De mannen brengen het varken naar de keuken en wordt daar ter plaatse geslacht. 

Als we terugwandelen naar de B&B komt er een man op een scooter aangereden. Hij stopt en zegt ons dat hij de locale fotograaf is. Heel fier toont hij zijn fototoestel; een analoog toestel van 25 jaar oud, wel een Canon. Natuurlijk moeten we van hem ook weer een foto maken en hij poseert met een brede lach.

Reserve de Bandia

We willen nu toch eens wat dieren zien en plannen om naar Reserve de Bandia te gaan. Het is een privaat natuurreservaat met vele dieren ongeveer 20 km van Saly. In de namiddag staat er een jeep met chauffeur voor ons klaar. Een Nissan Patrol pick-up, in de bak zijn 2 banken gemaakt en er is een kooi rond gemaakt met een zeilen dak. We nemen plaats in het bakkie en vertrekken. Onderweg is er natuurlijk weer vanalles te zien. Ezelskarren volgestapeld met hooi, busjes volgestouwd met mensen en bovenop de bus nog heel wat zakken opgestapeld. Langs de kant van de weg zien we ook de beenhouwer; een stalletje waar grote stukken vlees omhoog hangen. Waarschijnlijk met de nodige vliegen erbij. Koeien en geiten langs de baan. Mensen met vanalles op hun hoofd, daar kunnen we nog wat van leren! Aan de ingang van Reserve de Bandia moeten we eerst inkom betalen. En ook een gids meenemen. Als we verder rijden zien we al snel aapjes. Green en red monkey’s. Het is een mooi park, mooie natuur en verschillende bomen. Daarna zien we enkele giraffen, het is weer een ander soort dan die we vroeger al gezien hebben. Er zijn ook struisvogels, parelhoenen, krokodillen en oryx! Zebra’s zijn toch mooie dieren om te fotograferen! Ook elanden en impala’s. En dan loopt daar zo ineens een koppeltje neushoorns rond! Het is de witte neushoorn, we mogen er wel dichtbij komen vind ik. Een beetje verder ligt een hele kudde buffels, de westafrikaanse buffel. En dan nog de grappige wrattenzwijnen. Er zijn ook nog 2 hyena’s, maar zij zitten apart, redelijk verveeld. Na de tour gaan we nog iets drinken, er is weer weinig volk, weinig toeristen. Voor ons is dat goed natuurlijk, maar voor de mensen die van het toerisme leven zal het wel een kleine ramp zijn. S’avonds gaan we eten bij ‘Le petit jardin’. Het is een nieuwe zaak, iets sjieker. We gaan in de tuin zitten. Op de achtergrond pianomuziek. We krijgen een apiritief van het huis; een plenteur. We bestellen steak met tagliatelle en pepersaus, varkensvlees met fritjes en verschillende groentjes. We krijgen ook nog een hapje van het huis terwijl we moeten wachten. Het eten is echt heerlijk! Een echte aanrader! Natuurlijk wil de garçon ook nog even mee op de foto.

 

Mbour

 

Vandaag gaan we eens mee naar Mbour. 

Eerst nemen we de ‘charette’, paard en kar waar je met mee kan rijden voor 50 CFA (0.07 €). Aan een kruispunt moeten we er af en ofwel een andere charette nemen of een taxi. We zullen verder een taxi nemen. 

In Mbour aangekomen kijken we weer ons ogen uit! Er is een grote markt waar je alles kan kopen; groente, fruit en kruiden. Maar ook blinkende goudkleurige schoenen, juweeltjes, kledij liefst met veel bling bling! Gedroogde en gepekelde vis. Vlees met vliegen. Een man houdt een veel te kleine jeansbroek voor mijn neus, of ik die niet moet kopen? We moeten mensen van ons lijf houden die iets willen verkopen of als gids willen optreden, dat is soms wel wat vermoeiend! 

Dus tijd voor een pintje! We stappen een café binnen en drinken enkele flags. S’avonds gaan we wandelen op het strand van Saly. Op een terrasje genieten we van de zonsondergang.