Lake Naivasha


 

Volgende dag weer vroeg op. 

Ontbijten en we vertrekken naar Lake Naivasha. We rijden recht door het drukke Nairobi. We komen aan bij Lake Naivasha Simba Lodge. Een hele sjieke lodge. 

Voor de boottocht moeten we bijbetalen, dat wisten we niet. Het is nogal prijzig, ze vragen er 120 dollar voor! Dat vinden we toch wel wat veel. We gaan te voet naar het meer samen met 2 masai die vertellen over dieren en het Lake, ze kunnen niet geloven dat er in België geen wilde dieren zijn! 

We moeten oppassen want er zijn buffels gesignaliseerd. We kijken over het meer en zien vogels en enkele hippo’s in de verte. We wandelen terug met de 2 masai en lopen tussen de waterbokken.
 

Er wordt aan de lodge een filmpje opgenomen door Sudanezen. We gaan zitten en kijken er wat naar. Ze dansen en een man playbackt. Een grappig zicht! De ‘regisseur’ spreekt ons aan en vertelt waar het hier eigenlijk over gaat. 

Hij wil ook  nog wel met ons op de foto en vraagt om deze op te sturen. Hij geeft ons zijn e-mail adres en zegt dat we altijd welkom zijn bij hem in Sudan. De omgeving van het Lake is prachtig groen met grote acaciabomen.

Tsavo West

Dat is dicht genoeg...

We komen aan in Tsavo West en doen meteen al een game drive. We zien grote olifanten die heel dichtbij komen. We rijden stilletjes verder…. We zien ook nog zebra’s, dik dik, gazelles, bavianen, giraffen. De natuur is hier prachtig. We maken ook nog een wandeling naar de Mzima Spring, onder begeleiding van een gewapende schone. ‘s Middags checken we in in de Ngulia Safari Lodge en gaan we lunchen. Nog wat rusten en dan naar het neushoornreservaat. Spijtig genoeg zien we geen neushoorns. Bij de lodge zijn er 2 drinkplaatsen waar er regelmatig dieren gespot worden. Als er dieren zijn worden de gasten ervan verwittigd, tot 11 uur ‘s avonds en als je wil ‘s nachts ook. Tijdens het avondeten word er een stuk vlees omhoog gehangen om zo luipaarden te lokken. Er komt een luipaard aan en alle gasten halen fototoestellen en camera’s boven. Als het luipaard weg is, komen er ook hyena’s langs! Nog wat later zien we een luipaard aan de drinkplaatsen. Ngulia Safari Lodge is een lodge met mooi uitzicht maar is sterk verouderd. Er lijkt in jaren niets meer aangedaan. We hebben wel geluk dat onze kamer uitkijkt op de drinkplaats. Ik word ‘s nachts wakker van olifantengeluiden en ga kijken, niets te zien. Iets later gaan we nog eens kijken en aan de drinkplaats staan wel 10 olifanten! Fantastisch! We zien mensen op het terras zitten, ze blijven heel de nacht op om dieren te spotten.

Safari


We gaan ook een safari doen, daar is Kenya toch zo bekend voor en we hebben deze geboekt via internet bij een lokaal safarikantoor. Dat wil dus zeggen terug vroeg uit de veren! We moeten al om 4 uur opstaan en om 5 uur komt onze chauffeur en gids, Cornelius ons ophalen met het safaribusje. In het pikkedonker rijden we door Mombasa. In Voi gaan we eerst nog even langs de ‘garage’ want Cornelius hoort een raar geluidje.
De safari hebben we kort samengevat in onderstaand filmpje … 


Bamburi

 


De dag erna gaan we naar Nakumat in Nyali. 

Dit is een shopping center waar je vanalles kan krijgen. We doen wat inkopen en daarna nog langs de Barclay’s bank om nog wat geld te pinnen. Naast de bank is een curio-shop en ik ga eens kijken. 

Er zit een meisje pareltjes te naaien op leder en een man snijdt het leder. Je kan er allerlei sandaaltjes en slippertjes kopen van leder met of zonder pareltjes. Echt mooie dingen! 

We bestellen 3 armbandjes die we de volgende dag kunnen afhalen. We kopen er ook nog enkele postkaarten. Het postkantoor is ernaast en we gaan postzegels halen. Het is net of we de mensen van het postkantoortje wakker maken, want ze reageren nogal versufd. Zegels? Waarom heb je die nodig?
 

De volgende dag gaan we de armbandjes halen. Er zit nog geen drukknopje op om ze te sluiten. De man van de curio-shop gaat dit nog regelen, hij is direkt terug zegt hij. Hij neemt de armbandjes en springt op een matatu. 

We wachten en praten wat met het meisje, Elizabeth, die ondertussen verder pareltjes naait. We vragen of we een foto van haar mogen nemen. Ze glundert en vraagt of Wim een foto wil maken van haar en mij, en of we die ook kunnen opsturen? Ja dat kunnen we, we zullen er een paar opsturen. Dat vindt ze fantastisch, want dan kan ze deze delen met haar broers, zegt ze! Ze geeft haar adres.
Wat later is de man er terug met de armbandjes. 

Hij vraagt of we de foto’s ook op het internet willen plaatsen en of we over hem willen praten. Dat gaan we zeker doen. We betalen en Elizabeth vraagt of dat we nog wel eens willen langskomen. We beloven van nog eens langs te komen maar gaat ze ons nog wel herkennen??? 

Ja dat zal ze zeker! Ze is zo’n lieve meid.

Wasini Island

Opstaan om 5 uur ‘s morgens… is dit vakantie??? Een safaribusje komt ons ophalen aan het hotel. We rijden naar Mombasa en daar de ferry op. Weer veel chaos, drukte, lawaai en vooral veel getoeter. Mensen proberen nog snel iets te verkopen. Auto’s en vrachtwagens gaan de ferry op, daarna aan de ene kant voetgangers en aan de andere kant fietsers. Er staat een bord dat men geen foto’s mag nemen of filmen. Na de ferry rijden we weer veel te vlug verder, zigzag tussen de potholes.
Eindelijk zijn we er. Mensen proberen drank, snoep, pennen te verkopen: “to give to the children of the island!”
Dan de boot op. We varen de zee op en na een tijdje zien we dolfijnen. We hebben geluk want het zijn er wel wat en het was geen garantie dat je ze ziet. Verderop stopt de boot en kan je gaan snorkelen. De snorkeluitrusting zit mee in de prijs, maar ja , er zijn natuurlijk niet genoeg brillen en vliezen en ik blijf aan boord, pech… Wim gaat snorkelen en maakt foto’s van deze mooie onderwaterwereld, de seasafari! En ik maak dan maar wat foto’s van Wim en de omgeving. Na het snorkelen varen we verder voor onze lunch “with seafood”. Eerst moeten we overstappen in een klein bootje. Met veel te veel mensen in het kleine bootje varen we naar een trapje en zo bereiken we het “eethuisje”.Ondank er geen muren zijn, alleen maar een dak, ruikt het hier naar een koeiestal. Dat beloofd! Mooi uitzicht, dat wel. We schuiven aan en bestellen iets om te drinken. Voor de drank moeten we betalen, alhoewel de trip ‘all in’ was, en ze rekenen nog goed door ook : 600 shilling voor 2 biertjes. We krijgen krab en daarna vis.
Na het eten maken we een wandeling met de hele groep naar “the village”. We wandelen door het dorpje en kinderen komen op ons af: “Give me! Give me sweets, give me money!” Ze vragen het niet meer aan je, het lijkt wel commanderen. Ze laten je niet gerust en lopen constant voor je voeten. “Geef me snoep, geef me geld, koop iets!” Ik word er niet goed van
, we geven dan ook niets. Aan het einde van de wandeling is er een koraaltuin, voor we erin mogen moeten we wéér betalen. Niet zoveel maar we vinden dat we genoeg betaald hebben voor de trip die zogezegd “all-in” was. We maken hier een opmerking over, andere mensen vinden dit toch ook wel wat te veel worden. We betalen hier dus niet. De fun is er een beetje af, het is altijd maar “give me” of “pay me”. Triestig. Men vertelt ons dat het geld naar de “community” gaat, en dat de mensen het Wasini eiland hiermee onderhouden. We willen het wel geloven, maar overal zien we vuil liggen, het is hier een echt vuilnisbelt. Ook in het water ligt het vol plastik, schoenen, blikjes, flesjes. Hier wordt niet veel aan onderhoud gedaan en kinderen gaan niet naar school maar bedelen alleen maar. Voor je
het park ingaat staat er een groot bord dat je geen vuil mag achterlaten, je verwacht dan ook niet van zo een vuilhoop te zien. Hebben deze mensen geen respect voor de natuur en henzelf?
We rijden terug naar ons hotel, weer vliegensvlug, al hotsend en botsend, met 2 bijna-
aanrijdingen en de nodige adrenaline. Grote bussen (matata) steken ons voorbij, zonder dat ze duidelijk kunnen zien of er tegenliggers aankomen. Een vrachtwagen moet uitwijken en rijdt de berm-bush in. Terug de ferry op, nog wat in de file staan en we zijn terug aan het hotel. Een douche met koud water, het warme zal al op zijn. Terwijl ik aan het schrijven ben probeert er ook nog een aap door ons raam te dringen. Daarna wat gaan eten en slapen.

Verloren bagage


 


 We willen graag naar het Wasini Island, een boottocht naar een eiland met een koraaltuin, men kan er ook snorkelen en met wat geluk dolfijnen zien. Maar daar we onze bagage nog niet hebben beslissen we nog niets. De “boys” nemen ons mee naar een eetcafé van hun vriend Granger, achter de grote beachresorts. Hier komen geen toeristen, alleen lokale bevolking. We vinden het geweldig!
Mijn huid begint al wat rood te kleuren en we gaan lekker in de schaduw zitten onder een boom. We bestellen bier voor ons vier.


B.O.K. zegt dat ik het sap van de aloë vera op mijn huid moet smeren, dat verzacht bij zonnebrand. Hij zal het even gaan halen en enkele minuten later staat hij er terug met het dikke blad van de aloë vera. Hij breek het open en smeert men armen en gezicht er mee in. Wel verfrissend! Ook Wim smeert hij ermee in.


We gaan verder want we moeten terug naar het vliegveld om onze bagage te gaan halen. Aan het loket van de verloren bagage is niemand. Er staat nog volk te wachten voor hun bagage. Even later komt er iemand en zegt dat we moeten wachten, er is juist een vliegtuig geland en deze mensen hebben hun bagage ook niet. Dus gaan ze eerst even deze mensen helpen met papiertjes invullen en dan wij pas. Dat kan nog wel even duren. Uiteindelijk staan we daar 2 uur te wachten. In die 2 uur gebeurt er niet veel . Wij maar vragen en zagen tegen de portier van de luchthaven maar er gebeurt niets. We zien onze bagage liggen door een raam en Wim glipt binnen om ze te halen. Na nog wat zagen, paspoort laten zien, nog eens een papiertje invullen hebben we eindelijk onze bagage!
 

‘s Avonds in het pikkedonker gaan we terug naar het eetcafé van Granger. We komen er Shedrack tegen die bij ons komt zitten. We bestellen kip met chapati en groenten, heerlijk en goedkoop, we betalen 500 shilling (5 €) voor het eten!
We beslissen om morgen toch naar het Wasini Island te gaan en betalen deze uitstap aan Shedrack, de beachboy. Alles is inbegrepen zegt hij, lunch en snorkelgerief.

Mombasa Noord : Bamburi


Natuurlijke zonnecreme Aloe Vera

Eindelijk zijn we er! Na een lange vlucht die goed is verlopen komen we aan in Mombasa. Klein luchthaventje. We moeten eerst voorbij een “Health Control”. Al goed dat we onze medische kaart bij hebben! Daarna nog eens een papiertje invullen. Hetzelfde papiertje als toen we onze visa in België gingen regelen. Dan aanschuiven, wat toch wel lang duurt, want zo veel volk is er niet. Aan het loketje nemen ze nog een foto via webcam. Dan naar onze bagage…. Die er niet blijkt te zijn!
De helft van de mensen van onze vlucht heeft zijn bagage niet. Het blijkt dat deze nog in Addis Ababa (Ethiopië) staat. Terug aanschuiven, een lange rij met nerveuze, geïrriteerde mensen die bijna niet geslapen hebben na een lange vlucht. Rustig blijven…. Papiertje invullen en morgen nog eens terugkomen.
Op naar ons hotel. De eerste indruk van Mombasa, wat een chaos! Vele stalletjes waar mensen hun waar proberen te verkopen, meubels, fruit, drank, kleding. En een hoop stank, aan de kant van de baan een vuilnisbelt met koeien erop.
Het hotel ziet er prima uit. We gaan wat eten en later slapen.
We besluiten om een wandeling te maken op het strand en genieten van de mooie Indische Oceaan. Beachboys proberen allerlei safari’s en excursie’s te verkopen. Twee jongens spreken ons aan en stellen zich voor als Shedrack en B.O.K. (Bob Marley of Kenya) Ze wandelen met ons mee over het strand en vertellen over Kenia. Ze leren ons enkele woorden Swahili. We weten ook wel dat ze iets willen verdienen.

Kenia 2010


Een Neushoorn zand sculpture op Mombasa beach

 

Jambo !!!

gebeten door de “Afrika-microbe ” waren we Van 6 tot 27 Augustus in Kenya.
Een prachtig land dat heel veel  positieve ,maar soms ook minder positieve indrukken achterliet.
Veel lees en kijkplezier met het reisverslag en de foto’s
Kwaheri

W&A

Backpackers

De Bazbus

Wij hebben meestal in backpackers gaan slapen. We hadden altijd een double room, meestal met douche,lavabo en wc. Soms zijn het gemeenschappelijke douches en wc’s voor een aantal kamers samen, wat dan weer goedkoper is. In alle backpackers konden we ontbijt en avondeten krijgen aan heel redelijke prijzen. Meestal kon men ook drank verkrijgen. In sommige backpackers mag je je eigen drank meebrengen bij het avondeten. Soms is er ook een keuken voorzien waar je dan ook zelf kunt koken of er is een barbeque waar je je vlees op kunt bakken. Voor een redelijke prijs wordt ook je was gedaan (maar niet gestreken).

Info over backpackers in Zuid Afrika:
www.coastingafrica.com
www.backpackerinfo.co.za

In de backpackers kan je 2 boekjes krijgen met alle adressen in van backpackers en de prijzen, heel gemakkelijk! Coast to coast en Alternative Route.

Durban

 


We rijden richting Durban, niet echt om Durban te bezoeken maar mijn nichtje woont daar en we willen haar en haar man enkele dagen gaan bezoeken. Het is voelt bedrukkend aan als we in de verte al de huizen en andere gebouwen zien opdoemen. Het was zo zalig rustig in de bush! 

Durban is eigenlijk niet zo héél druk vergeleken met Brussel of Antwerpen.
Samen bezoeken we de Valley of the thousand Hills, dit is echt een prachtig stuk natuur waar je lekker kunt rondcruisen. 

We gaan ook een kijkje nemen naar de Howick Falls. We gaan ook naar zee, de Indische Oceaan, in Umlanga. In Durban zelf gaan we ook een wandelingetje maken aan de zee. Hier worden er veel souvenirkes verkocht en we gaan vergelijken. 

Op heel onze reis konden we zowat overal van die dingen kopen : tafelkleedjes, sleutelhangers, beeldjes, armbanden enz. Ik dacht dat het in Durban het duurst zou zijn, maar wat blijkt… Hier is het goedkoop! Dus als je souvenirkes wilt kopen dan moet je dat in Durban doen! 

In St Lucia was het duurste. In St Lucia vroegen ze voor een tafelkleed 700 rand, hier 100 rand!

Men nichtje is uitgenodigd op een verjaardagsfeestje en we mogen mee! Dat vinden we natuurlijk weer heel plezant, dan maken we dat ook weer eens mee. 

Op haar uitnodiging staat: B.Y.O.D. Wat wil dat zeggen? Bring your own drinks…iedereen brengt zijn eigen drank mee. Er is een grote teil voorzien met ijs in en daar kan je je drank inleggen. 

Wij nemen een koeltas mee met ons bier en onze wijn in. Er is een ‘spitbraai’, een schaap aan het spit in den hof. Een tentje en veel muziek.