Marakele National Park, Rhino’s in the storm

Woensdag 16 april 

 

Wim is al heel vroeg op om naar de zonsopgang te zien. Die moet heel mooi zijn maar ik geraak niet zo vroeg uit mijn bed. 5 uur is toch iets te vroeg. 

Om 6 uur kom ik er ook uit. Na het ontbijt rijden we naar Marakele NP. Het is zonnig als we het park binnenrijden. We rijden naar het viewpoint. Onderweg zien we giraf, zebra, warthog, impala, klipspringer, baboon en vervet monkey. 

De weg er naartoe is heel eng, smal met een diepe afgrond, niks voor een mens met hoogtevrees, dus durf ik niet naar beneden kijken. Op het viewpoint is het mistig en er komen wolken. We zien niet veel, spijtig want het moet een mooi uitzicht zijn, we zien wel gieren en wat andere vogels. 

S’middags eten we weer iets bij Khaya Kwa, recht tegenover de ingang van het Marakele NP. 

We bestellen gordon blue, amai lekker! Maar veel te veel, het is een hele dikke gordon blue met kaassaus, puree, butternut en spinazie. Yammie! 

Na dit festijn rijden we terug het park in maar het weer slaagt helemaal om. Het begint te gieten, te donderen en bliksemen. Plots zien we 2 neushoorns staan. We zetten de auto stil en al grazend komen ze dichterbij. Het heeft wel iets zo midden in de bush, in een onweer en 2 neushoorns dichtbij! Ze lopen voor onze auto de weg over. Het kleintje gaat onder de moeder liggen alsof het wil schuilen. Even later verdwijnen ze terug de bush in. 

Dat was magnifiek! We rijden nog wat rond maar besluiten om terug naar de lodge te rijden. In Marakele NP zijn we niet veel mensen tegengekomen. We reden er bijna alleen rond, wat we natuurlijk niet erg vinden. 

Je hebt hier wel 4X4 nodig, zeker deze tijd, na de ‘regentijd’. Het is alweer snel donker en tijd om te gaan slapen, de dagen vliegen!

Mogwase - Thabazimbi

Dinsdag 15 april 

 

We willen wat inkopen doen, dat is er nog altijd niet van gekomen. In Mogwase is er een winkelcentrum. We gaan daar naar de supermarkt. 

We zijn hier de enige blanken en worden wel wat aangestaard. Het is eigenlijk een gezellig winkelcentrum en we wandelen er nog wat rond. Bij een winkel hangt er reclame voor lotto. We willen ééntje kopen en ik neem een formulier om in te vullen. We bekijken het formulier, we weten niet of het hetzelde werkt als bij ons. De vrouw aan de kassa heeft ons in het oog en roept naar me : “You must just shout : help me!” en ik dus tegen haar : “help me!” Ze legt het ons uit en we kopen een quick pick voor R 40 (€ 3) voor een volledig formulier! Heel goedkoop dus, nu hopen dat we winnen! 

Nog wat verder slenteren en langs een apotheek want ik heb een paar grote insectenbeten. Daarna vertrekken we richting Marakele. In Thabazimbi gaan we tanken en zoeken naar een CNA shop. Daar kopen we een map en een Rhinose voor op de auto. 

Nu tijd om iets te drinken. We stoppen bij Khaya Kwa. We hebben een heel mooi uitzicht en vanop het terras zien we giraffen en warthogs lopen! Echt heel mooi hier. 

We bestellen dan maar een klein hapje en genieten verder van het uitzicht. We hebben geboekt bij Marula Cottage, dicht bij het Marakele NP. 

Daar aangekomen krijgen we een mooie kamer. Het is een hele mooie lodge met een fantastisch uitzicht op Marakele NP en de bergen. Adembenemend. We blijven lang in de tuin zitten om te genieten. 

We zien verschillende vogels en eekhoorntjes in de bomen. 

S’avonds nog wat eten en dan vroeg bed in.

Pilanesberg

Maandag 14 april 

 

Vroeg op om naar Pilanesberg te gaan. 

Eerst ontbijt, english breakfast dus, eieren, spek, worst, patat, tomaat,... Ik krijg alles niet op. Bij Pilanesberg betalen we R 170 ( € 12) om binnen te mogen en een map. 

Door de regen vannacht is alles goed nat en de zandwegen zijn nu modderwegen. We zien al snel impala’s, gnoes, giraf en zebra’s. Daarna rijden we een hele tijd en we zien geen dieren meer. Het is bewolkt en de dieren laten zich niet zien. 

Het valt een beetje tegen! Maar niet wanhopen er kan nog vanalles gebeuren! We slagen af om een loop te rijden en dan zien we 2 neushoorns! Wat verder een kudde olifanten op de weg dus genieten tot ze terug in de bush verdwijnen. 

Verder zien we nog een jackal, zebra’s en giraffen. Aan een birdhide zien we ook nog nijlpaarden aan de kant van het water en een krokodil. 

Toch nog veel gezien.

Hartbeespoort

Zondag 13 april

 

Om 8 uur s’morgens komen we aan. 

Dan op naar de car rental. We hebben een 4x4 geboekt. De mevrouw van de car rental vraagt of we een ‘upgrade’ willen naar een 4x2....??? Nee dus, we willen een 4x4 voor de trails te kunnen rijden in Marakele en Mapungubwe. Ze verzekert ons dat we een 4x4 krijgen, een Nissan Double Cab. 

Een grote bak! We laden alles in de auto en vertrekken richting Pilanesberg. Onderweg stoppen we aan Hartbeespoortdam. Als je de Hartbeespoort over wil moet je aan een rood licht staan wachten. Eerst mag de ene kant over en dan de andere, de weg is te smal. Er staat dus een lange rij auto’s. 

En wat hoort daarbij? Mensen die met vanalles komen leuren. Beelden, hoeden, speelgoed, kranten, fruit,.... Telkens weer komen ze af, de één na de ander. 

In onze guesthouse Valley View aangekomen, eten en drinken we nog wat. Praten nog na met duitse mensen en een paar zuidafrikaners. 

Om 9 uur al kruipen we ons bed in. We zijn moe en slapen snel. De hele nacht regent het.

South Africa, here we come ... again ;-) !

 

Zaterdag 12 april 

Via Londen Heathrow Airport​ vliegen we naar OR tambo Johannesburg met Brittish Airways. 

Onze vlucht van Londen naar Joburg is 1.5 uur vertraagd. Maar we komen er wel! Het is een spiksplinternieuw vliegtuig A380! 

Terwijl we vliegen hoor je bijna niets! 

Een paar spelletjes spelen, nog naar een halve film kijken en we slapen.

Weeral de laatste dag

 

S’morgens beginnen we in te pakken om terug naar huis te vliegen. Als we bijna klaar zijn gaan we ontbijten. Dan nog wat verder inpakken, nog wat praten met een andere gast over het mooie Zuid Afrika. We vertrekken veel te vroeg al naar de luchthaven van Port Elizabeth. 

Het is een hele kleine luchthaven, er zijn maar 4 gates, maar dat wisten wij natuurlijk niet. Het loket waar wij moeten zijn is zelfs nog niet open! Als het open gaat checken we in en dan maar wat wachten in het zonnetje. Nog even genieten van de zonnestralen.

We komen aan in Johannesburg en we hebben daar 4 uur tijd. We drinken iets op een terrasje en lopen nog wat rond. Dan besluiten we van toch al door de security en paspoortcontrole te gaan. Eens we daar door zijn kunnen we nog iets eten van onze laatste randen, denken we...

Er staat een hele lange rij aan de security, dus het is lang aanschuiven. Eens door de security is het nog een langere rij aan de paspoortcontrole! Nee hé! We dachten er snel door te zijn maar dat valt lelijk tegen. Security en paspoortcontrole samen duren langer dan een uur! Dus wat wil dat zeggen? Niks meer gaan eten dus, er is geen tijd meer. De vlieger op en slapen.

In Londen aangekomen, moeten we weer door de security! Hier deze keer geen lange rij. Maar alle vrouwen worden gefouilleerd! Mannen mogen zo door. Dus staat er weer een rij aan te schuiven maar dan alleen vrouwen. 

Je houd het echt niet voor mogelijk. Er zijn al verschillende vrouwen die beginnen te protesteren maar dat haalt toch niets uit. Maar dat hebben we dan ook weeral meegemaakt. 

Enkele uren later zijn we terug thuis, met vele ervaringen rijker!

Hele dag Addo

 

Vroeg op en het Addo Park in. Om 6 uur zijn we al op weg. Is wel raar dat dat hier zo makkelijk is om zo vroeg op te staan en in België is dat een zware taak. We zien s’morgens een paar buffels, verder niet veel. Tot rond 9 uur komen we aan een grasvlakte met een waterput. Er komen olifanten uit het bos de grasvlakte op en stilletjesaan komen ze naar de waterput. Ondertussen staat er ook een kudu ons te bezien. We genieten van de olifanten er er komen er altijd maar bij. We blijven daar een hele tijd staan. De olifanten komen naar de waterput om te drinken. Met hun slurf nemen ze het water op en gieten ze het in hun mond. Met veel gesmos erbij. Na een lange tijd gaan ze verder met heel de kudde en verdwijnen weer in het bos.

De laatste dag in Addo. We pakken onze reiszakken in en laden alles al in de auto. Dan gaan we ontbijten. Om 8 uur zijn we klaar om nog wat dieren te gaan spotten. Toch raar dat wij in Zuid Afrika altijd vanzelf zo vroeg op zijn en in België niet uit ons bed kunnen als we moeten!

De eerste 2 uren zien we niet veel. Alles lijkt nog zo rustig. Tot we in de verte een kudde olifanten zien. We rijden wat dichterbij. Ze staan eigenlijk te veel in de bosjes om ze goed te kunnen filmen of fotograferen. We rijden wat verder en hopen van er nog te zien. Achter een volgende bocht staan er plots 4 olifanten op de weg. We nemen wat foto’s. Er komen er altijd maar meer bij, tot een kudde van 30 olifanten! Ze beginnen langzaam op ons af te komen. Wat moeten we doen??? Gewoon stilletjes blijven staan. De olifanten komen tot voor onze auto en dan naast onze auto stappen ze weg. We hebben de bibber op ons lijf, dat was even kicken! Ik dacht dat ik aan het filmen was maar ben gewoon vergeten van op het knopje te duwen, niks film dus! We rijden verder en als we nog aan het bekomen zijn van deze grote kudde staat er weer zo’n kudde te wachten op ons!! Is dat hier de elephant highway? Weer zo’n grote kudde voor onze auto. Deze keer kan ik wel filmen en probeer niet te veel te bibberen! We staan met onze auto temidden van zo’n grote kudde en weer gaan ze naast onze auto voorbij. Als we willen kunnen we ze aanraken maar dat doen we maar niet! Er zijn ook een paar kleintjes bij dus even stilletjes zijn nu. Wat een ervaring! Zoiets hebben we nog nooit meegemaakt! We trillen over heel ons lijf maar het is echt de moeite! Maken we dit ooit nog wel eens mee? Als de olifanten in de struiken en bosjes zijn verdwenen rijden we weer verder.

Het wordt tijd om Addo te verlaten en rijden richting uitgang. Dan rijden we naar Bluewater Bay waar we nog een nacht gaan verblijven dicht tegen de luchthaven. Als we daar aankomen vragen we of er een carwash in de buurt is. De auto ziet er echt niet uit, zowel vanbinnen als vanbuiten. Normaal is het een witte auto maar is nu eigenlijk oranje! En we weten ook al als je de auto zo afleverd dat ze extra kosten vragen om de auto te poetsen. 

Dus kunnen we daar beter zelf voor zorgen, dat is goedkoper. Nee, hier is dus geen carwash in de omgeving, maar dat is buiten het personeel gerekend. Als we onze bagage uitladen komt een dienstmeisje vragen of we iemand zoeken die de auto kan poetsen? Ja dat zou wel van pas komen. Ze zegt dat ze iemand zal sturen en even later komt er een man aan met een emmer en begint onze auto te poetsen. Voor elk probleem is er hier wel altijd een oplossing! Auto proper, wij blij, en de man die de auto gepoetst heeft, heeft wat bijverdiend dus die is ook blij!

Naar Addo

 

Vandaag een lange rit voor de boeg. We rijden naar Addo National Park. De weg ernaartoe is in het begin wel mooi maar daarna redelijk eentonig. We hebben nog niet ontbeten dus rond 10 uur begint ons maag te grollen, maar er is niks. 

We rijden maar verder. In Jeffry’s Bay stoppen we dan uiteindelijk en gaan iets eten. Jeffry’s Bay is een kustdorpje waar veel zuidafrikaners vakantie komen vieren. Het eten is lekker, een quiche met ‘sampioenen’ en spek. 

We rijden niet naar de Main Gate van Addo, we willen het park in ter hoogte van Colchester. Maar daar zijn natuurlijk juist wegenwerken en we vinden het niet direkt. Na even zoeken vinden we het uiteindelijk wel. Nu Addo in! We zien al meteen enkele warthogs. En even later een olifant! We stoppen om een foto te nemen en plots zie ik achter ons nog een hele grote olifant naderen tot vlakbij onze auto. Maar dan wijkt de olifant af en gaat de bush in. Toch machtige dieren! We zien ook nog zebra’s en natuurlijk de Dungbeetle; een mestkever maar dan wel een grote die niet kan vliegen. Gewoonlijk zijn ze met 2 en duwt één van hen een mestbol verder. Echt grappig om te zien. We stoppen en filmen het harde werk dat de Dungbeetle verzet. In het Main Camp heb ik een Forest Cabin gereserveerd, een houten chalet met 4 bedden en een badkamer en een eethoek. Er is ook nog een klein terras aan. Voor 2 personen is dit goed te doen maar voor 4 is dit toch wel een beetje klein. 

S’avonds gaan we eten in het restaurant van het Main Camp. De prijzen vallen hier goed mee. Wim neemt een steak met Monkeygland saus, iets wat wij niet kennen maar toch heel lekker.

Knysna

 

De zon schijnt dus buiten ontbijten. Dan gaan we Knysna verkennen. Het is weer zonnig en warm. We volgen de borden ‘’The Heads’. The Heads zijn oranje zandsteenkliffen en het water van de zee spat omhoog tegen deze kliffen. Grote golven slaan tegen de rotsen omhoog en gaan dan de lagune in. Geweldig om te zien en je kan hier echt zitten genieten van de natuur. We rijden ook nog de berg op en dan kan je alles van boven bezichtigen. 

Dan naar Knysna zelf. Er is ook een Waterfront met winkeltjes en restaurants. Sjieke boten liggen klaar... om nooit uit te varen? Heel toeristisch. We rijden ook nog naar Leisure Island om nog foto’s te maken van de Heads met vooraan de lagune. Thessen Island is een vakantiedorp en je mag niet overal komen als je er niet logeert. Ok hier hebben we het wel gezien. Terug naar Plett, naar het strand. De zee is heel ruw en de golven zijn groots. Het lawaai dat de golven maken lijkt op gedonder. Maar zo fascinerend! We gaan naar de Dock Lookout, een restaurant met een groot terras met uitzicht op de zee. Een reddingsbootje traint en amuseert zich op de hoge golven en een jetskier waagt zich ook op deze wilde zee! 

S’avonds eten we bij ‘Off The Hook’, vis natuurlijk! Wim neemt Hake (kabeljauw) en ik gegrilde inktvis, alles met fritjes en spinazie en butternut, mmm jammie!

Tsitsikamma

 

S’morgens worden we wakker en doen de gordijnen open, kijken buiten... stormweer! Veel wind! Wat nu? Ik wou een ontbijt klaarmaken en buiten eten maar dat zal niet gaan. Plannen wijzigen. We besluiten naar Tenikwa te gaan, een cat rehab center. Normaal doen we dit niet gauw maar door het stormweer zit er niet veel anders op. En dan zien we toch wat diertjes. We krijgen daar een geleide tour en zien caracals, servals, cheetah (we mogen heel dichtbij komen!), african wild cat en luipaard. Ook nog baboons. Er zijn ook nog meerkatjes maar die zien we niet omdat ze zich verstoppen door de regen. Tegen de middag is het gedaan met het stormweer en wordt het terug warmer. 

We rijden naar Tsistikamma, naar de Suspension Bridge. We betalen R120 (€10,5 per persoon) om het Nationaal Park in te mogen. We parkeren onze auto en dan is het nog 1 km te voet, maar dan wel over trappen op en neer, dus dat neemt wel wat tijd in beslag. Ook nog de nodige foto’s daarbij! Met mijn hoogtevrees is het moeilijk om daar te geraken maar ben heel blij dat het me gelukt is! De emoties en de adrenaline gieren door mijn lijf! Wat voor iemand zo normaal lijkt is voor mij een zware soms onmogelijke opvave. Het is een ruige kust met veel rotsen, aan de andere kant is een bos. Over de riviermonding is een hangbrug. 

Als we terug zijn van de wandeling beseffen we pas dat het al laat is en rijden terug naar onze B&B. Terwijl we rijden begint het donker te worden, dat is niet zo leuk om te rijden er is nergens verlichting. S’avonds gaan we eten in een Portugees restaurant ‘LM’. Wim neemt een kipbrochette met fritjes en ik neem ook kip maar dan in een lichtpikante saus en met rijst. De dag was weeral veel te snel voorbij.